تبلیغات
انشای نماز - احکام وقت نماز
موضوعاتی در پیرامون نماز
   

سأله 767) انسان هنگامى مىتواند مشغول نماز شود كه یقین یا اطمینان كند وقت آن فرا رسیده است یا دو مرد عادل و یا شخصى كه وقت شناس و مورد وثوق است از داخل شدن وقت خبر دهند.

(مسأله 768) شخص نابینا و زندانى و مانند آنها، بنابر احتیاط واجب نباید تا وقتى كه به فرارسیدن وقت یقین پیدا كنند، مشغول نماز شوند; ولى اگر انسان به واسطه عذرهاى عمومى چون ابر یا غبار و مانند آن كه براى همه مانع از یقین كردن است، نتواند در اوّل وقت نماز به فرا رسیدن وقت یقین پیدا كند، چنانچه گمان داشته باشد كه وقت فرارسیده، مىتواند مشغول نماز شود.

(مسأله 769) اگر از راههاى پیش گفته براى شخص ثابت شود كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بین نماز بفهمد كه هنوز وقت فرا نرسیده و یا بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پیش از وقت خوانده، نماز او باطل است; ولى اگر در بین یا بعد از نماز بفهمد [1 ـ تقریباً یازده ساعت و یك ربع بعد از ظهر شرعى، آخر وقت نماز مغرب و عشا است.] كه در بین نماز وقت داخل شده، نماز او صحیح است.

(مسأله 770) اگر انسان متوجه نباشد كه باید پس از اطمینان به فرا رسیدن وقت مشغول نماز شود، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت آن خوانده، نماز او صحیح است; و اگر بفهمد تمام نماز را پیش از وقت آن خوانده یا بفهمد كه در بین نماز وقت داخل شده است، نماز او باطل است.

(مسأله 771) اگر اطمینان كند وقت نماز فرا رسیده و مشغول نماز شود و در بین نماز شك كند كه وقت داخل شده یا نه، نماز او باطل است; ولى اگر در بین نماز اطمینان داشته باشد كه وقت فرا رسیده و شك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده یا نه، نماز او صحیح است.

(مسأله 772) اگر وقت نماز به قدرى تنگ باشد كه به واسطه بجا آوردن بعضى از اعمال مستحب نماز، مقدارى از آن بعد از وقت خوانده شود، باید آن اعمال مستحب را بجا نیاورد; مثلاً اگر به واسطه خواندن قنوت مقدارى از نماز بعد از وقت خوانده شود، نباید قنوت را بخواند.

(مسأله 773) كسى كه به اندازه خواندن یك ركعت نماز وقت دارد، باید نماز را به نیّت ادا بخواند; ولى نباید عمداً نماز را تا این وقت تأخیر بیندازد.

(مسأله 774) اگر كسى كه مسافر نیست تا مغرب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت داشته باشد، باید هر دو نماز ظهر و عصر را بخواند، و اگر كمتر وقت داشته باشد، باید فقط نماز عصر را بخواند سپس نماز ظهر را قضا كند; و اگر تا نیمه شب به اندازه خواندن پنج ركعت نماز وقت داشته باشد، باید نماز مغرب و عشا را بخواند، و اگر كمتر وقت داشته باشد، باید فقط نماز عشا را بخواند و بعد نماز مغرب را بخواند و به احتیاط واجب، نیّت ادا و قضا ننماید.

(مسأله 775) اگر مسافر تا مغرب به اندازه خواندن سه ركعت نماز وقت داشته باشد، باید نماز ظهر و عصر را بخواند; و اگر كمتر وقت داشته باشد، باید فقط نماز عصر را بخواند و بعد نماز ظهر را قضا كند. و اگر تا نیمه شب به اندازه خواندن چهار ركعت نماز وقت داشته باشد، باید نماز مغرب و عشا را بخواند و اگر كمتر وقت داشته باشد باید فقط نماز عشا را بخواند و بعد نماز مغرب را بدون نیّت ادا و قضا بجا آورد. و چنانچه بعد از خواندن نماز عشا، معلوم شود كه به مقدار یك ركعت یا بیشتر وقت به نیمه شب باقى مانده است، باید فوراً نماز مغرب را به نیّت مافىالذّمّه بخواند.

(مسأله 776) مستحب است انسان نماز را در اوّل وقت آن بخواند و در باره آن سفارش بسیارى شده است; و هر چه به اوّل وقت نزدیكتر باشد بهتر است، مگر آن كه تأخیر آن از جهتى بهتر باشد، مثل این كه صبر كند تا نماز را به جماعت بخواند.

(مسأله 777) هرگاه انسان عذرى داشته باشد كه اگر بخواهد در اوّل وقت نماز بخواند، ناچار باشد با تیمّم نماز بخواند، چنانچه بداند كه عذر او تا آخر وقت باقى مىماند، مىتواند در اوّل وقت نماز بخواند; ولى اگر مثلاً لباس او نجس باشد یا عذر دیگرى داشته باشد و احتمال دهد كه عذر او از بین برود، بنابر احتیاط واجب باید صبر كند تا عذرش برطرف شود و چنانچه عذر او برطرف نشود، در آخر وقت نماز بخواند; و لازم نیست به قدرى صبر كند كه فقط بتواند كارهاى واجب نماز را انجام دهد، بلكه اگر براى مستحبات نماز، مانند اذان، اقامه و قنوت نیز وقت داشته باشد، مىتواند تیمم كند و نماز را با آن مستحبات بجا آورد.

(مسأله 778) كسى كه مسائل نماز و شكیات و سهویات را نمىداند و احتمال مىدهد كه یكى از آنها در نماز پیش آید، باید براى یاد گرفتن آنها نماز را از اوّل وقت تأخیر بیندازد; ولى اگر اطمینان داشته باشد كه نماز را به نحو صحیح تمام مىكند، مىتواند در اوّل وقت مشغول نماز شود; پس اگر در نماز مسالهاى كه حكم آن را نمىداند پیش نیاید، نماز او صحیح است; و اگر مسألهاى كه حكم آن را نمىداند پیشآید، مىتواند به یكى از دو طرفى كه احتمال مىدهد عمل نماید و نماز را تمام كند ولى، بعد از نماز باید مسأله را بپرسد و اگر نماز او باطل بوده، دوباره آن را بخواند.

(مسأله 779) اگر وقت نماز وسعت داشته باشد و طلبكار نیز طلب خود را مطالبه كند، در صورتى كه ممكن باشد باید اوّل قرض خود را بدهد و بعد نماز بخواند; و همچنین اگر كار واجب دیگرى كه باید آن را فوراً بجا آورد پیش آید ـ مثلاً ببیند مسجد نجس است ـ باید اوّل آن كار را انجام دهد ـ مثلاً مسجد را تطهیر كند ـ و بعد نماز بخواند و چنانچه اوّل نماز بخواند، معصیت كرده ولى، نماز او صحیح است.



نگارش در تاریخ سه شنبه 25 آبان 1389 توسط امیر رضا قبادی | نظرات ()
درباره وبلاگ

موضوعاتی در پیرامون نماز
پست الکترونیک
تماس با مدیر
RSS
آخرین مطالب
جستجو
آرشیو مطالب
نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


قالب وبلاگ

دانلود فیلم

سایت ساز رایگان

بهراد آنلاین

کلیپ موبایل

دانلود فیلم

نرم افزار موبایل

قائم پرس

دانلود نرم افزار